v3.5 | issue #45 | 11-10-2008
|
cut-up.info
|
cut-up.art
|
rss
|
.articles
.reviews
.blog
.video
.radio
.theory
Støma – Boe! [cd, Tocado Records / Sonic Rendezvous]
Het Rotterdamse Støma is zo’n groep waarvoor je valt nadat je ze eenmaal live hebt gezien en gehoord. In mijn geval ergens in 2004 of 2005 in theater Kikker en nog voordat het debuutalbum van het A
Dance Like It’s Okay #10: drie maal Berlijn, één maal Keulen
Tafel aan de kant, pumps uit! Dance Like It’s Okay – uiteraard vernoemd naar een van de beste dansvloerklassiekers ooit – zet de belangrijkste releases in het gebied tussen techno, house, pop en id
Kettel - Myam James Part 1 [cd, Sending Orbs / Lowlands]
Ach, ontworstelde Groninger Reimer Eising zich op zijn vorige platen, My Dogan en Whisper Me Wishes, nog succesvol van Aphex Twin, op Myam James Part 1 omarmt hij z’n grote voorbeeld weer liefdevol
The War on Drugs – Wagonwheel Blues [cd, Secretly Canadian / Konkurrent]
Ik kan me niet voorstellen dat de bandnaam 'The War on Drugs' een letterlijke steunbetuiging is aan de Amerikaanse War on Drugs. Ik ben er nog niet uit wat de heren hier dan wel mee willen zeggen.
Gert-Jan Prins – Break Before Make [cd, Mego]
De muziek van Gert-Jan Prins laat zich alleen maar vergelijken met de muziek van Gert Jan-Prins. Het is de onvermijdelijke consequentie van een volstrekt uniek klankidioom, geproduceerd door een vo
Page 1 of 140|
First
Previous
1
2
3
4
5
Next
Last
| 697 reviews
Saskia Hoogerhuis
latest .articles
Het angstaanjagende odeur van Nurse With Wound
Cybergothic: voorbij het zwakke lichaam
Mach kiest in Haarlem voor esthetiek boven kritiek
Weg met de muziekindustrie?
het gevoel van het ‘Jean Parlette-zijn’
Luidsprekerinstrument in klankkubus
Supermayer en Kompakt: het geluid van de toekomst
Boodschap komt niet over, missie mislukt?
De Milieuvriendelijke cyborg: a dream come true?
Nederlandse popmuziek op een missie in Texas
Hype 2.0: lang leve de surrogaat vrijheid
De werkelijkheid van heden en verleden
Digitalis Industries: muziek van ver
,,Geloof maar niets van wat ik vertel, het zijn allemaal leugens!”
De warme en verfijnde afstandelijkheid van The Field